مثبت بودن فقط در عمل قابل سنجش و ارزیابیه و نیت و فکر ادمها هیچ تاثیری بدون نتیجه و عمل مشهود نداره
در رابطه هم مثبت بودن به کلام نیست بلکه به فعالانه و آگاهانه فکر کردن به رفتارها و اعمالیه که منجر به همراهی و همدلی صحیح و کافی با طرف دیگر رابطه میشه
افرادی که مثبت بودن رو بلد نیستند وقتی در رابطه قرار میگیرند با دلسوزی و عذاب وجدان و شک و خودخوری، یا رابطه رو خراب میکنند یا در رابطه ای خراب، عمر و فرصت هاشون رو هدر میدند
مثبت بودن جلوی خستگی روانی رو میگیره و به جامعه و اعضاش حس همبستگی و همدلی و همراهی میده
مثبت بودن در تربیت دوران کودکی اتفاق نمی افته چون کودک و نوجوان قادر به درک مفاهیم کاربردی اون نیست مثبت بودن نیازمند پرورش بینش و فلسفه (طرح واره) مربوط به خودشه
وقتی یاد میگیریم مثبت بودن رو دیگه خیلی از کارهای اضافی و بی فایده ای که میکنیم تموم میشند
و ما تبدیل میشیم به افرادی که برای خودمون، اطرافیانمون و جامعه امون فایده و بینش و رفتار مثبت تولید میکنیم
در همین زمینه :
نوشته مثبت بودن و مثبت اندیشی در زندگی اولین بار در کلینیک روانشناسی طب روان. پدیدار شد.
from کلینیک روانشناسی طب روان https://ift.tt/3asZh2P
via IFTTT
No comments:
Post a Comment